|
CARNAVALLIST IN HART EN
NIEREN, MAAR NIETTEMIN DE BESCHEIDENHEID ZELF
Schrijver dezer was
eigenlijk niet zo verrast toen hij een tijdje geleden vernam dat
“D’r Heksenbergse Vasteloavends Verein”, nu dus mede onder
aanvoering van de twee prinselijke hoogheden Maurice l
(Beaujean) en jeugdprins Sám l (Smits), besloten had om Edie
Lenzen (nog 65) te vereren met de toekenning van de jaarlijkse
Orde van Verdiensten van de “Verein”. Waarom niet verrast?
Welnu, we weten maar al te goed wat deze carnavallist in hart en
nieren in zijn “mars” heeft maar, onder welke omstandigheden dan
ook, niettemin de bescheidenheid zelf is en blijft. Dit siert de
persoon Edie Lenzen maar al te zeer. T.b.v. dit artikel zocht
ik, samen met president Ton van Schaaik (op zijn verzoek) de
nieuwe Ordedrager thuis op. Hij woont immers op de Heideveldweg
9b. Hoewel buiten nog winterse weersomstandigheden heerste
werden we op hartverwarmende wijze ontvangen door Edie en zijn
echtgenote Hennie. Gastvrijheid staat immers ook bij dit
echtpaar hoog in het vaandel, daar kwamen we al gauw achter.
Beeldvorming
Alvorens de daadwerkelijke pointe van onze aanwezigheid, t.w.
toekenning van de Orde van Verdiensten aan te “snijden”, ontspon
zich een ongedwongen gesprek, waarbij ter persoonlijke
beeldvorming, Edie zijn persoonlijke curriculum vitae
toelichtte. Behalve eerder genoemde bescheidenheid bleek hij ook
een amusant overkomende verteller
te zijn. Edie zag op 22 oktober 1945 het levenslicht in, zo
pleegde hij aan te geven, in “oma’s hutje” op de Uterweg.
In die tijd, we schrijven dan over het jaar dat WO ll beëindigd
was, een normale gang van zaken. Nadien verkaste het gezin
Lenzen naar een woning op de Heerenweg 244 praktisch gelegen op
de grens van Heksenberg en Versiliënbosch. Goed in de
herinnering van Edie is nog het gegeven dat op de hoek het
voormalige Café Chris Gielen
lag, over nostalgie gesproken. Vanuit de Heerenweg verhuisde men
later naar de Pelikaanstraat in de Maria Christinawijk, in de
volksmond ook wel Hermann Goëring kolonie genoemd. Zijn lagere
schoolopleiding genoot hij op de vroegere (groene)-houten
St.Gerardusschool waar destijds, met respect Meester Frans De
Loo het hoofd was. Edie volgde ook nog een TVS-opleiding op de
voormalige Oranje-Nassaumijn l. Dit alles leidde ertoe dat Edie
beroepshalve bankwerker / monteur was. Overigens heeft hij de
meeste jaren van zijn leven in Duitsland gewerkt. In 1972 huwde
hij met zijn Hoensbroekse (Gebrook) liefde: Hennie. Zij kregen 2
kinderen en wel dochter Bianca en zoon Edwin. Ook zij zijn
“geveld” door het “vastelaovendsvirus”, want Bianca’s echtgenoot
Peter Vijgen was in 1999 prins bij de “Verein” en zoon Edwin in
het millenniumjaar 2000. Natuurlijk zijn er ook kleinkinderen.
Carnavalsgebeuren:
Hoe kwam Edie in het carnavalsgebeuren terecht? Een vraag die
hij graag wil toelichten. Nu dus al ruim veertig jaar geleden
was Edie een vaste klant
in het toenmalige gezellige Café Safari, zoals bekend gelegen
aan de Roebroekweg. Destijds voerde fam. Snippe de
kasteleinsregie.
En zoals het zo vaak het geval kwam men, in de periode van 11
November tot Aswoensdag, ook op enige carnavalsgedachte. Harrie
van Asten, was volgens Edie, degene die een en ander te berde
bracht. Uiteindelijk was het wijlen en onvergetelijke Sjaak van
Asten die het presteerde om het hele “kliekje” achter zich te
krijgen. Ondanks dat in de wijk al De Heksebesseme en De
Heijmennekes “acteerde” was C.V. De Safari geboren (jaren later
werd de naam veranderd in “D’r Heksenbergse Vasteloavends
Verein”). Edie was meteen de 1e ceremoniemeester. Hij zag zijn
taak als heel serieus en droeg persoonlijk zorg dat, en niemand
anders, de prins (in dit geval in 1972 Harrie van Asten) keurig
op tijd werd gehaald en gebracht. In 1973
Orde van Verdienste 2011: Dhr Edie Lenzen
was Edie een accurate secretaris en werd zelf
prinscarnaval.
Op bovenstaande foto met vrouw Hennie
Wat een leuke tijd.
Nauw betrokken Maar nu, tientallen jaren na zijn
(klik op de foto voor een vergroting)
prinsenschap, is Edie
nog steeds nauw betrokken bij
“D’r Heksenbergse Vasteloavends Verein”. Hij is dan ook lid van
diverse comite’s binnen de “Verein”. Dit alles doet hij echter
achter de “schermen”, want in principe is hij iemand die niet zo
graag op de voorgrond staat. Hij spreekt dan ook steeds over wij
en niet ik. Niettemin is hij er toch trots op dat hij de
jaarlijkse kinderoptocht weer elan heeft gegeven, nadat deze in
een “dip” was geraakt. Toen rond afgelopen Sinterklaas, tijdens
een bestuursvergadering, hij als waardering voor zijn
carnavallistische tomeloze inzet voor de Verein en het carnaval
in Sjpasseberg, werd voorgesteld als nieuwe Ordedrager schrok
hij nogal. “Ik had dit zeker niet verwacht”. Het zij hem van
harte gegund is de algemene tendens en dat zal op zaterdag 29
januari a.s. tijdens het dan te houden prinsenbal tijdens de
uitreiking in het Sjpashoes zeker tot uitdrukking komen.
Bedankt Edie en Hennie voor dit gesprek en de gastvrijheid.
(door Callie Steijaert)
|
|